Lista utworów

1. Mi Núra Lúmë

2. Yéni Mi Lómë

3. Aiya Elbereth

4. I Nís ar Hína

5. Fírië Atarion

6. Nárië Calao

7. Eldar Tencelië

8. Lómelindëa Arda

9. Sívë Mi Mar

Nai Cala Tuluva (pol. Niech nadejdzie Światło) jest muzycznym misterium Bożego Narodzenia opowiedzianym w języku elfów — medytacją nad ciszą, która poprzedza Wcielenie, nad Światłością, która wchodzi w świat, oraz nad pokojem, jaki pozostaje po tym wydarzeniu w sercu stworzenia. 

Teksty albumu zostały napisane w Quenyi — liturgicznym języku elfów — i czerpią z duchowego świata J.R.R. Tolkiena, odczytywanego w świetle chrześcijańskiej wizji rzeczywistości. Quenya nie pełni tu funkcji stylizacji ani fantastycznego ornamentu. Jest językiem modlitwy, hymnu i kontemplacji — językiem, który z natury rzeczy zwraca się ku temu, co wieczne, uporządkowane i jasne. Dzięki temu narracja albumu zyskuje charakter ponadczasowy, jakby rozgrywała się poza konkretną epoką, a jednocześnie dotykała najgłębszego centrum historii świata. 

Album prowadzi słuchacza od ciszy sprzed Wcielenia — rozumianej nie jako brak dźwięku, lecz jako pełnię oczekiwania — przez stopniowe narastanie światła, narodziny Dziecięcia i odpowiedź stworzenia, aż po pokój, który zapada po wydarzeniu Narodzenia. Ta droga nie jest opowieścią linearną, lecz liturgiczną: powracającą, kontemplacyjną, zatopioną w symbolach. Każdy utwór stanowi osobną stację tej drogi, a jednocześnie pozostaje częścią większej całości. 

Nai Cala Tuluva wpisuje się w nurt muzyki konceptualnej, w której idea poprzedza dźwięk. Najpierw powstała wizja teologiczna i symboliczna, następnie teksty, struktura narracyjna oraz precyzyjnie zaprojektowane prompty muzyczne. Dopiero na końcu pojawiło się brzmienie — wygenerowane przy pomocy sztucznej inteligencji, traktowanej nie jako autonomiczny twórca, lecz jako narzędzie realizujące wcześniej ukształtowaną ideę. 

Brzmieniowo album pozostaje spójny, lecz zróżnicowany: od form skrajnie intymnych, niemal szeptanych, przez pieśni solowe i kołysanki, aż po rozbudowane formy chóralne. Pojawiają się tu głosy elfów, Ainurów jako chórów anielskich, a także głos całego stworzenia — przyrody i kosmosu — które wspólnie oddają chwałę narodzonemu Królowi. Cisza, minimalizm i przestrzeń są równie istotne jak dźwięk; niektóre utwory zbliżają się bardziej do modlitwy niż do klasycznej kompozycji muzycznej. 

Choć inspiracja Tolkienem jest wyraźna, projekt nie jest próbą rekonstrukcji jego świata ani adaptacją konkretnych tekstów. Jest raczej dialogiem — próbą wyrażenia tajemnicy Wcielenia językiem, który Tolkien sam postrzegał jako nośnik ładu, światła i harmonii. W tym sensie Nai Cala Tuluva pozostaje jednocześnie głęboko chrześcijański i autentycznie elficki. 

Album nie proponuje łatwych emocji ani efektownego patosu. Zaprasza do zatrzymania się, wsłuchania i wejścia w ciszę, z której rodzi się sens. Jest przeznaczony do uważnego słuchania — najlepiej w całości — jako jednego, zamkniętego aktu kontemplacji. 

Koncepcja, teksty i projekt promptów: Mateusz Łukasz Marcinkowski 

Muzyka wygenerowana przy pomocy AI (Suno Pro)

AI-assisted music creation.

Data premiery na YouTube: 02.01.2026 

Teksty utworów i tłumaczenia

1. Mi Núra Lúmë 

Pośród światła czasu / Czas, który jeszcze nie nadszedł

 Intro, utwór instrumentalny.

2. Yéni Mi Lómë

Lata w ciemności

Yéni mi lómë lindaner,

i Ambar quilde nórienna.
Rámar lantar, súrë quila,
eleni tintilar sív' úva-cala.

Eldar túler cenien,
né rúcina, né nairë.
Hrávë nórë, hlarë i lúmë,
quen ilyë yéni váner.

Nén síla mornië úvë,
aldar tancë mi raurë.
I ëar quanta órenyallo,
ar quén ata cenë?

Úva quetë i ohtar,
úva canta i lindar.
Nai lúmë auta sív' avanier,
nai tuluva i sanwë Atarion.

Yéni mi lómë…

mal lómë ná né vanya.

___

Lata w nocy płynęły jak pieśń,

a Świat spoczywał w milczącej krainie.

Skrzydła opadały, wiatr cichł,

gwiazdy drżały w półmroku niedokończonego światła.

Elfowie przychodzili, by patrzeć —

ani gniewni, ani radośni.

Ciężka była ziemia, głuchy był czas,

bo wszystkie lata zdawały się minione.

Wody lśniły w niepełnej ciemności,

drzewa trwały nieruchome w bezruchu.

Morze wzbierało od serc żywych —

lecz któż mógł naprawdę zobaczyć?

Nie przemawiał wojownik,

nie śpiewał pieśniarz.

Niech odejdzie czas, który jeszcze nie nadszedł,

niech przyjdzie myśl Syna Ojca.

Lata w nocy…

a jednak noc nie była pusta.

3. Aiya Elbereth 

Bądź pozdrowiona, Elbereth

Aiya Elbereth, Varda vanima,
Cala tultien mi Ambar!
Hína ar lómëa i nári,
sívë nauva na Eldaron.

Aiya Hína mi coa sarda,
Cala Eruo ná mi mónar.
Tulëa mi Eldaron,
ar nári nauva tennoio.

Lómelindë silmë na hlarë,
i nári ná Aran i vánë.
Nísë hlarë mi calma,
i Hína ná aran i lómëa.

Aiya Hína mi coa sarda,
Cala Eruo ná mi mónar.
Tulëa mi Eldaron,
ar nári nauva tennoio.

Elen sila lumenn' omentielvo,
Cala hlarëa Eldaron mi hlarë.
Hína mi i nári Eruo,
ar i calma nauva vanwa.

Aiya Elbereth ar Hína,
Cala mi Ambar tulëa.
Sívë nauva mi Eldaron,
ar nári nauva tennoio.

___

 Witaj, Elbereth, piękna Vardo,

Światłości, która przyszła do Świata.

Dziecię i nocny płomień,

na zawsze pozostaną z Elfami.

Witaj, Dziecię spoczywające w ciele,

Światłość Eru zamieszkała pośród ludzi.

Przyszedłeś do Elfów,

a ogień nie zgaśnie na wieki.

Pieśń świata rozbrzmiewa w ciszy,

bo ogień jest Królem nieprzemijającym.

Matka słucha w pokoju,

a Dziecię jest Królem nocy.

Witaj, Dziecię spoczywające w ciele,

Światłość Eru zamieszkała pośród ludzi.

Przyszedłeś do Elfów,

a ogień nie zgaśnie na wieki.
 

Gwiazda jaśnieje w godzinie spotkania,

Światłość Elfów rozbrzmiewa w ciszy.

Dziecię w ogniu Eru,

a pokój stanie się pełnią.

Witaj, Elbereth i Dziecię,

Światłość przyszła na świat.

Na zawsze pozostanie pośród Elfów,

a ogień trwać będzie na wieki.

4. I Nís ar Hína 

Matka i Dziecię

Sílan nanye mi huinë,
hína quílë mi lámanyë.
Lómë linta, lúmë pusta,
aiya, aiya, melmë ná.

Hína lórë, súrë quilda,
nén quanta órenyallo.
Nárya vá, cala vá,
tenn' i aran tuluva.

Quetinyë úvë quessë,
sanwë lenca, hravë nanye.
Hína, hína, lórë sí,
ambar resta mi lómië.

I lárë náqua mi hrívë,
cálë síla cenelessë.
Nís nanye, hína le,
lórë caima, lúmë vánë.

___

 Trwam w ciszy pośród cienia,

Dziecię spoczywa w mych dłoniach.

Noc jest lekka, czas pusty —

ach, ach, miłość jest tu.

Dziecię śpi, wiatr ucichł,

woda wypełnia moje serce.

Niech płomień odejdzie, niech światło odejdzie,

aż Król nadejdzie.

Mówię bez słów,

myśl cicha, krucha jestem.

Dziecię, Dziecię — śpij teraz,

świat odpoczywa w mroku.

Pieśń rodzi się w zimie,

światło jaśnieje bez imienia.

Jestem Matką, Tyś Dziecię,

śpij łagodnie — czas przemija.

5. Fírië Atarion

Śmiertelność Syna Ojca

Utwór instrumentalny.

6. Nárië Calao

Świetlisty Płomień

Lómë tulta, ar elen silë,
i calma tálë mi cemen.
Hína cálëa ná náressë,
sívë tulë mi hrívë.

Aiya Eru, cala i lómë!
Aiya Hína mi coa sarda!
Cala entulë mi Ambar,
ar lómë vánië vanwa.

Lassi quentë mi sussë lindë,
yéni hostar, ar cemen hlóna.
Mi hína nísë ar estel,
i Ambar rúcar ar ná panta.

Aiya Eru, cala i lómë!
Aiya Hína mi coa sarda!
Cala entulë mi Ambar,
ar lómë vánië vanwa.

Elen orta ormenyallo,
sílë mi mindon eldar.
I Hína ná aran i vánë,
mal haryë séra ar lindalë.

Sí nauva sívë mi yéni,
cala nauva tennoio.
Eru ná i tári Ambaro, 

ar i Hína i náma.

 ___
 

Noc ustępuje, a gwiazda jaśnieje,

pokój spoczywa na ziemi.

Dziecię pełne światła objawia się w ciele,

przychodzi cicho pośród zimy.

Witaj, Eru — Światłości nocy!

Witaj, Dziecię w kruchej postaci!

Światło powraca do Świata,

a dawna noc odchodzi na zawsze.

Liście szepczą w cichym śpiewie,

lata wracają, a ziemia oddycha.

W Dziecięciu rodzi się Matka i nadzieja,

Świat zostaje uzdrowiony i otwarty.

Witaj, Eru — Światłości nocy!

Witaj, Dziecię w kruchej postaci!

Światło powraca do Świata,

a dawna noc odchodzi na zawsze.

Gwiazda wznosi się z głębi serc,

jaśnieje nad wzgórzami Elfów.

Dziecię jest Królem wiecznym,

a Jego darem są pokój i pieśń.

Tak będzie przez wszystkie lata,

światłość trwać będzie na wieki.

Eru jest Panem Świata,

a Dziecię — Jego Imieniem.

7. Eldar Tencelië

Pieśń Elfów

Ai! Nai Eruo Yóna,

Eldaliéva auta i cuilë.
I hína tuluva mi lómië,
nalta i quélindo ar cala tultien.

Nai nérë i auta nóreni,
i sanda lómelindëa.
I elenath tintilë ar calima,
nánë mi aire ar úvë nauva.

Ai, Quén Eru, i yéni ná,
tuluva i arda mi melmë.
I hína ná i auta, i cala ná,
aranessë ar cuilë tultien.

Eldar tencelië ar canta,
lómë undumë úvë nauva.
Ai! Nai i lúmë auta sív' avanier,
i cuilë nórienna hlarë ar ná.

Nai cala tultien ar melmë,
i arda úvë hrívë nauva.
I elenath sívë lintë,
ar i nári tuluva mi aire. 
___

 Ach! Niech przyjdzie Syn Eru,

dla ludu Elfów rodzi się życie.

Dziecię nadchodzi w mroku,

rozpalając serca i przynosząc światło.

Niech człowiek powróci do swej krainy,

do świętej pieśni świata.

Gwiazdy migoczą jasne i czyste,

trwając w tym, co święte i niezniszczalne.

Ach, O Synu Eru — nadeszły lata,

ziemia przychodzi w miłości.

Dziecię jest drogą, światłem jest światło,

królowanie i życie zostają dane.

Elfowie wznoszą hymn i śpiewają,

noc nie będzie już głęboka.

Ach! Niech odejdzie czas, który nie istniał,

a życie niech rozbrzmiewa w krainie.

Niech przyjdą światło i miłość,

ziemia nie będzie już zimą.

Gwiazdy płyną łagodnie,

a ogień przychodzi w świętości.

8. Lómelindëa Arda

Nocna pieśń świata

Ai! Nai Eruo Yóna,
i hína tuluva mi aire.
Eldaliéva ar Ainur,
ar elenath canta i cala.

Nén undumë, aldar quildë,
órenyallo melmë tultien.
I óre Eldar ar Ainur,
hlarë i cuilë ar auta mi aire.

Ai, elenath tintilë ar calima,
i arda nwalca auta nóreni.
I hína ná, i cala tuluva,
aranessë ar cuilë tultien.

Lómelindëa ar canta i Eldaliéva,
i melmë ar quélindo tultien.
Nai i órenyallo, nai i airë,
auta mi Arda ar Eldamar.

Ai! Nai i lúmë auta sív' avanier,
i Eldaliéva ar Ainur canta mi aire.
I hína tuluva, i cala tultien,
aranessë, i melmë ná mi coirë.

Eä arda, i elenath tintilë,
i Nórienna tuluva mi aire.
Ai, Quén Eru, i yéni ná,
auta i arda ar cuilë tultien. 

___

Ach! Niech przyjdzie Syn Eru,

Dziecię nadchodzące w świętości.

Elfowie i Ainurowie,

a także gwiazdy, śpiewają o Światłości.

Wody głębokie, drzewa w ciszy,

z serc wypływa miłość.

Serce Elfów i Ainurów

słyszy życie, które wchodzi w świętość.

Ach, gwiazdy migoczą jasne i czyste,

a świat zniewolony wraca do swej krainy.

Dziecię jest tu, światło nadchodzi,

królowanie i życie zostają dane.

Pieśń świata rozbrzmiewa wśród Elfów,

miłość i ogień przychodzą.

Niech z głębi serc, niech ze świętości

rozleją się po Ardzie i Eldamarze.

Ach! Niech odejdzie czas, który nie istniał,

Elfowie i Ainurowie śpiewają w świętości.

Dziecię nadchodzi, światło przychodzi,

królowanie — a miłość trwa w czuwaniu.

Istnieje świat, gwiazdy migoczą,

Kraina Ludzi przychodzi w świętości.

Ach, Synu Eru — nadeszły lata,

świat i życie zostają odnowione.

9. Sívë Mi Mar

Cicho w domu

Sívë mi mar…
i hína lórë.
Cala ná, ar i arda quilda. 

 ___

Cicho w domu…

Dziecię śpi.

Światło jest, a ziemia śpiewa.